Bata-Batuta

May kuwento ako. Meron akong biglang naalala.

Nung bata pa kayo, naisip nyo ba na isa kayong prinsesa o prinsipe? Parang di yan kasi dumapo sa isip ko ni minsan. Naalala ko nung pre-school ako, gusto ko maging teacher. Nung nasa grade school, trip ko maging scientist (malay kung ano ginagawa ng scientist). Nung high school, gusto ko sanang mag-engineering. Pero ni minsan di ko naisip na prinsesa ako o pinangarap na maging prinsesa.

Di talaga sumagi sa isipan ko eh. Ni minsan. Naaalala ko nung bata ako, humingi ako ng Barbie doll sa nanay ko, ang binili sa akin Voltes V na robot. Hanep yun, die cast at puwede ibato sa mga mandurugas na kalaro. Sayang, kung naalalagaan ko sana at iningatan, puwede ko na i-auction sa eBay yun pero sigurado akong madami akong isyu sa mga laruan ngayong tumanda ako. Bakit ba bigla kong naalala ang pagiging prinsesa? Ewan ko ba, baka dahil sa "Barbie generation" ang mga bata ngayon naiisip nila na prinsesa sila. Tulad nitong usapan namin ng pamangkin ko (na anak ng pinsan ko) dati:

Ako: Sweetheart, can you dance the otso-otso for tita?

Pamangkin: Tita, I'm a princess and princesses don't do that.

Si Tita natahimik. Anak ng patola. O sige, laro ka muna dyan... maya-maya ng konti, lapit si pamangkin.

Pamangkin: Tita, I'm making pawis.

Ako: Natahimik. Oh you're making pawis... di ako nakapagsalita.

Hay. Nakakatuwa talaga ang mga bata. Kahit ano pang sabihin nila, cute pa rin. Tulad nitong isang pamangkin ko (na anak din ng isa ko pang pinsan na ubod ng pilyo at puro kalokohan).

Ako: Uy, nagsasalita na si Josh!

Pinsan: Oo, dami nang alam niyan. Josh, ano ang mata? (turo sa mata)

Josh: Eyes.

Pinsan: Eh ang ilong? (turo sa ilong)

Josh: Nose.

Pinsan: Eh ang tongue?

Josh: Bad.

Sige, isipin nyo na lang kung bakit bad ang tongue...